معیار وزن مناسب برای من چیست؟

BMI یا نمایه توده بدن شاخصی برای ارزیابی چاقی بدن در زنان و مردان در هر رنج سنی است که با استفاده از وزن و قد فرد می باشد که از تقسیم وزن به کیلوگرم بر مجذور قد به متر به دست می آید. به عنوان مثال BMI فردی با وزن 55Kg و قد 164cm ، بعد از قرار گیری در این فرمول ۲۰ میشود.

امروزه موسسه ملی سلامت (NIH) و سازمان جهانی سلامت (WHO) از شاخص BMI برای تعیین وضعیت لاغری، وزن نرمال، اضافه وزن و یا چاقی به جای چارت های قدیمی قد در مقایسه با وزن استفاده می کنند. بدین ترتیب که رنج بین ۲۰ تا ۲۵ رنج نرمال وزن برای افراد قلمداد میشود و زیز ۱۸.۵ سوءتغذیه یا Malnutrition و بالای ۲۵ تا ۳۰ اضافه وزن یا Overweight، بین ۳۰ تا ۳۵ چاقی درجه ۱، بین ۳۵ تا ۴۰ چاقی درجه ۲ و نهایتا نمایه توده بدن بالای ۴۰ چاقی درجه ۳ تقسیم بندی میشود. در جمعیت کودکان نیز BMI امکان مقایسه بین کودکان از یک جنس و سن را فراهم می سازد. بدین شکل که BMI کمتر از صدک پنج، کمبود وزن و بالای صدک ۹۵ام چاق لحاظ می شود.

در برخی نژاد ها (مانند آسیایی و آسیای جنوبی) و نیز برخی گروه ها مانند وزشکاران و بدنسازان  BMI به تنهایی شاخص دقیقی برای ارزیابی وزن نیست و توصیه به ارزیابی مبزان بافت چربی و نحوه ی توضیع آن نیز در کنار BMI میشود. درواقع در ورزشکاران و بدنسازان، BMI افزایش یافته به طور مستقیم با وضعیت سلامتی شان مرتبط نیست چراکه این افزایش در BMI به دلیل توده عضلانی افزایش یافته ی آنهاست که به اشتباه BMI آنها را بالا نشان می دهد.

از همین رو توصیه به ارزیابی فاکتورهای دیگری همچون درصد چربی بدن، ترکیب بدن و نیز نحوه توضیع بافت چربی در کنار محاسبه ی BMI در زمان بررسی وضعیت وزن میشود.